خلقت زمین و آسمان [تفسیر آیات ۹ – ۱۲ سوره فصلت]

اما میتوان نشان داد که جو زمین نیز در تشکیل بعضی از این خطوط دخالت دارد. به گزارش همشهریآنلاین، مهاجم ۲۱ ساله دورتموند پیشنهادهای زیادی از باشگاههای بزرگ اروپا مثل بارسلونا، منچستر سیتی، رئال مادرید و پاری سن ژرمن دریافت کرده است اما باشگاه بارسلونا در ماه گذشته تلاش زیادی کرد تا رضایت «ارلینگ هالند» را کسب کند و خوان لاپورتا با مینو رایولا مدیر برنامه ستاره نروژی نیز جلسهای برگزار کرد. فاصلهی شباهنگ از زمین چیزی در حدود ۸/۶ سال نوری است. به عبارتی معنای نزدیکترینها در اخترشناسی متفاوت با چیزی است که در زندگی روزمره از آن استفاده میکنیم! دمای آنها در سطح، هزاران درجه و در داخل، بسیار بیشتر است. دمای نور سپهر ستاره ها در حدود هزاران درجه ی مطلق است. ستاره ها کراتی سوزان و متشکل از گاز های ملتهب هستند که بر خلاف سیارات از خود گرما و نور ساطع می کنند.خورشید ما یک ستاره است.با اینکه خورشید یک میلیون برابر بزرگتر از زمین است اما ستاره بزرگی به حساب نمی آید و در کیهان ستاره های بسیار بزرگتر از خورشید هم یافت می شود.پس از خورشید نزدیک ترین ستاره به ما بیش از 4 سال نوری فاصله دارد.فاصله برخی از ستاره هایی که در شب می بینیم به صدها هزار سال نوری هم می رسد.کوچکترین ستاره های درخشان کوتولههای سفید نام دارند.با این که این ستاره ها تقریبا هم اندازه زمین هستند جرم و چگالی زیادی دارند.از طرفی بعضی ستاره های در حال مرگ بسیار بزرگ و غول آسا هستند.بزرگی تعدادی از این ابرغول ها به 50 میلیون برابر خورشید میرسد.بعضی از ستاره ها که ما آنها را ابرنواختر می نامیم ناگهان به اندازه هزاران برابر خورشید می درخشند و سپس به تاریکی می گرایند و به ستاره نوترونی یا سیاهچاله تبدیل می شوند.

دمای نور سپهر ستاره ها بسیار كمتر از دمای داخل آن هاست. دمای سطحی ستاره ها معمولا در حدود 5000 تا 7000درجه كلوین است. مثال: یک ستارهشناس در مورد ستاره کم نور (با قدر ظاهری ۸٫۵) موضوعی کشف کرده است و میخواهد به دانشجویانش بگوید که این ستاره چه قدر نسبت به سیریوس کمنور تر است. ولی نسبت به جایی که شما نشستهاید درخشندگی ظاهری لامپها را یکسان مشاهده نمیکنید، افراد نزدیکتر به لامپها آنها را درخشانتر و افرادی که دورتر از شما نشستهاند لامپها را با نور کمتری مشاهده میکنند. این ستارگان به دلیل درخشندگی کم با چشم غیر مسلح قابل رویت نیستند. زخمهای حاصل از این جنگ اکنون به صورت چالههای متعدد در سطح این کره قابل مشاهده است. ستاره ها در فضا حرکت میکنند، اما حرکت آنها به آسانی مشهود نیست.در طول یک سال ،هیچ تغییری را در وضعیت نسبی آنها نمیتوان یافت.حتی در هزار سال نیز حرکت قابل ملاحظه ای در آنها مشاهده نمی شود. همان طور که آتش زغال با خاکستر شدن آخرین شراره هایش خاموش می شود ستاره نیز با پایان یافتن انبار عظیم سوخت هسته ای می میرد.امروز نیز ستاره های پیری را می بینیم که تاریک می شوند در حالیکه ستاره های دیگری نیز متولد می شوند تا جایگزین آنها شوند.هنوز هم ستاره های جوانی بسیار در میان گاز های سرد کیهانی در حال شکل گرفتن هستند.خورشید سنین میانی خود را به آرامی می گذراند و برخی از پیر ترین ستاره های در حال مرگ شناخته شده اند.اخترشناسان ستاره ها را موجودات زنده ای می دانند که در طول عمر خود مراحل تولد زندگی و مرگ را پشت سر می گذارند.این مراحل برای انسان حدود 70 سال طول می کشد اما در مورد ستاره ها از چند میلیون تا چند میلیارد سال متغیر است.بنابراین هیچکس نمیتواند رشد یک ستاره را از تولد تا مرگ آن دنبال کند پس این سوال مطرح می شود که دانشمندان چگونه عمر ستاره را محاسبه می کنند؟

با پایان عمل همجوشی و با متوقف شدن تولید انرژی در مرکز ستاره گرانش ستاره بر فشار هسته غلبه میکند و در کمتر از یک صدم ثانیه هسته ستاره تحت فشار زیاد متلاشی میشود.دمای مرکز ناگهان به 100 میلیارد درجه سانتیگراد افزایش مییابد.لایه های بالایی با سرعتی حیرت انگیز به درون هسته فرو میری زند. با افزایش تراکم و فشار در مرکز قرص دمای گاز که قسمت اعظم آن را هیدروژن تشکیل می دهد مدام افزایش می یابد.با گذشت یک میلیون سال هسته ای داغ و چگال با دمایی حدود 1500 درجه در مرکز این قرص دوار شکل میگیرد که آن را پیش ستاره می نامند.طی میلیون ها سال ذرات و گاز های اطراف به سمت مرکز ستاره جوان جذب می شوند و دمای هسته همچنان بالا می رود تا به حدی برسد که برای شروع واکنش های هسته ای کافی باشد در این شرایط پیش ستاره آماده تبدیل شدن به یک ستاره واقعی می شود. هنگامی که دمای مرکز ستاره به 2 میلیارد درجه سانتیگراد برسد هسته اتم های اکسیژن نیز به یکدیگر جوش میخورند و اتم های سیلیکون و گوگرد تولید می شوند.در حرارت بالای3 میلیارد درجه این عناصر به اهن تبدیل خواهند شد.اما از انجا که ساختار اتم اهن اجازه ذوب شدن هسته و تشکیل عناصر سنگین تر را نمی دهد این اخرین واکنشی است که میتواند در مرکز ستاره رخ دهد.

با نگاه کردن به آسمان شب می پندارید که همه ستاره ها در یک صفحه بزرگ و با فاصله های مساوی از سطح زمین قرار دارند در حالیکه بیشتر این ستاره ها میلیون ها کیلومتر از هم فاصله دارند.بعضی از ستاره ها روشن تر از بقیه به نظر می رسند در حالیکه ممکن است ستاره ایکه کم نور تر است از ستاره ی درخشان مجاورش بزرگتر باشد! در هسته هر ستاره ای که در Hسمان می درخشد واکنش های عظیم هم جوشی رخ می دهد تا ستاره مانند یک لامپ غول پیکر کیهانی از خود نور تولید کند.هنگامی که ستاره شکل می گیرد گرانش ان می کوشد تا گاز های خود را منقبض کند و در فرو کشد اما واکنش های هسته ای که در مرکز ستاره رخ میدهد چنان انرژی عظیمی به سوی خارج هسته ازاد میکند که از فرو پاشیدن ستاره جلوگیری می کند. در بالای فوتوسفر خورشید، کروموسفر ضعیف و تاج قرار دارد که جو نازک خورشیدی را تشکیل میدهد. اگر ذهن شما در حال دیدن این زیبایی شما را به چالش نمیکشد و اجازه میدهد از این زیبایی لذت ببرید، بیشک شما از خوشبختهای روزگار هستید اما اگر ذهنتان هر لحظه سوالاتش در مورد ستارگان را تکرار میکند و اجازه لذت بردن صرف از این پدیده شگفتانگیز را نمیدهد در این مطلب میتوانید جوابهای خوبی برای سوالهایتان در مورد ستارگان پیدا کنید.

دیدگاهتان را بنویسید